Werk in uitvoering
Meestal worden tuinen zo’n twee jaar na aanleg pas gefotografeerd voor het portfolio van de ontwerper.
Nu eens van het begin af aan de aanleg van een tuin gefotografeerd in grote stappen.

Situatie januari
Een verwaarloosde wederopbouw-boerderij in het gebied van de voormalige Grebbelinie omringd door een riant stuk grond van 1,3 hectare.
Het huis wordt verbouwd voor bewoning van twee generaties van een familie, een zogenaamde kangoeroewoning. Moeder en dochter met haar gezin, samen en toch apart. Ieder huishouden zijn eigen tuin aan huis en gezamenlijk een privé natuurgebied.

De bewoners
De moeder is een rasechte tuinliefhebber met een verlanglijst die niet in een doorsnee tuin zou passen, hier wel. Dicht bij huis komt
een zonnige tuin met perken, terrassen en
veranda. Onder de oude Walnoot een beschutte schaduwtuin met terras.
Voor het geval er tijd overblijft is er achter de schuur een natuurlijke bostuin bedacht met inheems beplanting en stinsenbollen. Daar kan nog naar hartenlust verzameld en geplant worden.
Het jonge gezin met kinderen houdt van het buitenleven maar heeft weinig tijd voor intensief onderhoud van de eigen tuin. De tuin wordt bij het landschap betrokken en
heeft organisch gevormde borders met onderhoudsarme natuurlijke beplanting die het hele seizoen aantrekkelijk blijft.
De aangrenzende boomgaard met oude fruitrassen is verwaarloosd en wordt opgeknapt.
Er komen nieuwe bewoners bij. Behalve een koppeltje kippen ook een kleine kudde schapen. Zij krijgen afwisselend delen om te grazen, dichtbij huis in de boomgaard maar ook elders op het perceel.

Wildernis
Het terrein is compleet verwilderd. Wat ooit een paddenpoel was is nu een wilgenbos in stinkende blubber met nog één eenzame kikker. Een aaneengesloten bramenbos van 2 meter hoog is een ideale schuilplaats voor dieren, maar wel wat eentonig. De oude knotwilgen beginnen te bezwijken door hun eigen gewicht.

Het tuin- en beplantingsplan
Het idee is om de boomrijke delen (Zomereik, Es, Beuk en Zwarte els) uit te dunnen (Amerikaanse vogelkers, wilgenschot) en aan te vullen met inheems houtgewas (zoals Sporkehout en Krentenboom) en er weer een echt bos van te maken.
Het overige deel wordt open grasland met stroken gemaaid gras omgeven door ingezaaid bloemrijk kruidenmengsel van inheemse planten. De paddenpoel wordt opnieuw uitgegraven en opnieuw opgestart.
Foto's werk in uitvoering
leusden01K
Het ruim 150 meter van de openbare weg gelegen perceel is weliswaar verwaarloosd maar heeft een schat aan oude bomen.
Rechts van het huis komt een moderne aanbouw van zwart zink en veel glas.
Vergane glorie. Ooit moet dit een klassieke rozentuin geweest zijn met strakke buxushagen en wit grind.
Nu tieren de bramen welig over flarden worteldoek.
De fontein klatert niet meer.
Ooit een plek waar de bewoners lang geleden hun ziel en zaligheid in de tuin stopten.
Bramen. Tientallen vierkante meters aaneengesloten. Voedsel en schuilplek voor veel dieren, maar voor een tuin iets te veel van het goede. Dit was de doorgang voor de schapen om van de stal naar het weiland te lopen.
De nieuwe doorgang komt aan de rand van het perceel, dit gedeelte wordt bostuin.
Stokoude knotwilgen die haast onder het eigen gewicht bezwijken.
De Flora en Faunacheck is gedaan, we mogen aan de slag. Tuingereedschap XXL.
Het knijpt, zaagt en tilt alles op.
Wilgen knotten. Zagen snipperen en afvoeren. Een deel als biobrandstof, de rest als snippers voor het toekomstige bospad. Deze oude knoepert was al bezweken maar is weer herplant en kan er weer jaren tegen.
Eigen oogst houtsnippers. Wat eens een paddepoel was is nu een moerasbos met wilgen. Na een hoop gemodder is er weer zicht, licht en lucht.
Nog meer herrie en paardenkrachten.
Alles wat niet in de natuur thuis hoort, zoals betonplaten en puin, wordt verwijderd.
De paddepoel wordt uitgegraven en vorm gegeven. Knap graafwerk. Massa's blubber wordt over het land verspreid en door de grond gefreesd.
 
De bodem moet nu rusten en inklinken.
Zelfs de enige kikker is weer terug.
Inmiddels lopen de knotwilgen weer frisgroen uit. Taaie rakkers. Het hobbelige weiland weer gladgetrokken en klaar om in te zaaien.

Het weer zit mee, het gras ontkiemt snel.
Komende winter wordt rondom het weiland de houtwal geplant.

De steile slootkant is glooiend gemaakt en wordt volgend seizoen ingezaaid met inheemse bloemrijke kruiden.

De nieuwe schuur wordt weer in oude stijl
herbouwd. Een deel blijft open en dient als veranda.

Het eendenkroos heeft er zin in.
Volgend seizoen starten met het voedselarm maken van de paddenpoel: veel waterplanten, heel veel waterplanten.
Halverwege het terrein komt een vuurplaats.
Niet echt duurzaam die keien... hoewel, de bewoners hoeven nu niet meer naar verre vakantieoorden te vliegen - dat scheelt.
Inmiddels is de zomer voorbij. Het gras is gezaaid en een heus berkenbos rondom de vuurplaats geplant. In het voorjaar wordt de bloemenweide gezaaid.
De paden in de privétuinen zijn aangelegd, de borders plantklaar gemaakt. De bostuin achter de schuur krijgt vorm. Rechts het wilgenpad, tevens nieuw oversteek voor de schapen De oever grenzend aan de bostuin wordt beplant met varens.
..en aan de zonnige kant inheemse oever- en moerasplanten. De fruitbomen worden deze winter gesnoeid en aangevuld met oude fruitrassen. November. De bostuin is nu beplant. Het wachten is op het voorjaar.
(Wordt vervolgd)
   |  INTRO  |  VISIE  |  WERKWIJZE |  PORTFOLIO  |  CONTACT  |  LINKS  |   ALLERLEI   |